که عشق ،همان زندگی است در پناه لطف لا یتناهی ایزدی که در سایه سار محبتی عرشیایی زمین را محل تولد خلیفه اللهی میکند که اسرار عالم بالا را در ناز چشمان یک معشوق می یابد.

حافظ همان یقینی است که خدارا در یک جرعه شراب،در یک نفس روحانی ،در دیر مغان ،و در گیسوی یار می یابد و به بهترین وجه می ستاید

اگر در روز گرامی داشتش لحظه ای در اشعارش دقیق شوی به این یقین خواهی رسید که آنچه را تا کنون پست می دیدهای همان معجزه خداوند است ،و تو خود نیز معجزه ای اگر باور کنی

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را   به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

اگر آن یار مظلومان به دست آرد دل مارا    به لبخندش ببخشایم تمام دین و ایمان را

+